Hoe ga je om met mensen die je niet begrijpen?

 In Lezersvraag

Hoe ga je om met familieleden die je niet begrijpen? Die vinden dat je een bepaalde richting op moet gaan, terwijl je dat zelf helemaal niet wilt. Best lastig soms om dan dichtbij jezelf te blijven.

Ik heb weer een mooie vraag ontvangen voor deze blog! Heb je zelf een vraag die je graag beantwoordt zou zien? Mail mij dan even en dan zal ik je daar persoonlijk op antwoorden in dit blog. Natuurlijk anoniem als je dat prettig vindt!

Ik zal de vraag iets algemener formuleren: Hoe ga je om met mensen die je niet begrijpen?

Je hebt hier een aantal opties. In de eerste plaats op het gebied van overtuigingen. Misschien heb je al eens van mij begrepen dat overtuigingen een diepe impact hebben op jouw gedrag en ervaringen. Laat ik mijn overtuiging er eens tegenover zetten. Niemand begrijpt je écht… Soms heb je de prettige situatie dat iemands wereldbeeld zover overeenkomt met dat van jou, dat het lijkt alsof je elkaar heel goed begrijpt en je soms aan één woord genoeg hebt om te begrijpen wat de ander bedoeld. En toch durf ik de overtuiging aan dat iemand nooit écht exact jou kan begrijpen. En waarom dat onderscheid zo belangrijk is, terwijl je misschien zou kunnen denken dat het een verwaarloosd detail is, ga ik je vertellen.

Als je gelooft dat het mogelijk is dat iemand jou écht begrijpt, dan zal iedere communicatie of contact met een ander mens daaraan door jou afgemeten worden. Afhankelijk van het belang dat jij aan die relatie hecht, zal het meer of minder impact op jou hebben.

Als je dat loslaat en ervan uitgaat dat het onmogelijk is om de ander écht te begrijpen en de wereld te zien, ruiken, horen, voelen en proeven zoals de ander dat doet, dan wordt er meer mogelijk. Bij mij geeft dat rust. Rust dat ik niet iets hoef te proberen te bereiken wat toch niet mogelijk is. Het geeft mij ook een gevoel van meer compassie voor de ander. Ik reken iemand minder af over zijn of haar denkbeelden of gedrag. Er ontstaat ruimte voor mijzelf en… de ander!

Nu ging de vraag over hoe je om kunt gaan met mensen die je niet begrijpen. Het tweede deel vergeten we even, omdat dat toch niet mogelijk is. Het eerste deel gaat over: Hoe kun je omgaan met mensen… Doordat je de ruimte hebt gecreëerd die ik eerder omschreef, ontstaat er ruimte. Dat voel jij én dat voelt de ander! Zonder iets bewust te hoeven doen veranderd daardoor de situatie. Dat kan niet anders.

Dan nog het tweede deel van de vraag. Mensen willen dat jij een bepaalde richting op gaat.

Nou, dat is hun goed recht. Dat zij willen dat jij een bepaalde richting uitgaat. En wellicht is dat ook de meest logische stap vanuit hun wereldbeeld. Maar… dat is slechts hun wereldbeeld en jij hebt een andere beleving en maakt andere keuzes.

Je hebt al afscheid genomen van je overtuiging dat zij je begrijpen. Je beseft dat zij, waarschijnlijk vanuit een hele mooie positieve intentie (voor hen), jou dit advies geven. Maar dat betekent toch niet dat jij daar iets mee ‘moet’?

Even samenvattend…

Jij kunt hen nooit écht begrijpen. Zij kunnen jou nooit écht begrijpen. Alle betrokkenen hebben een verschillend wereldbeeld en maken van daaruit verschillende keuzes. En dan zou jij daar iets mee ‘moeten’?

Hoe zou het zijn als jij hen, zo goed als mogelijk, probeert te laten ervaren hoe jij de wereld beleeft en waarom jij de keuzes maakt die je maakt? In feite gaat daar mijn hele boek KrachtCommucatie! over. Als je wilt weten hoe dat werkt kan ik je die van harte aanraden. Niet omdat ik je het boek per se wil verkopen, maar omdat ik heb gehoord van mensen dat het hen enorm heeft geholpen. Ik zou het zelfs willen omdraaien. Koop het boek niet als je er geen flinke stap mee vooruit wilt zetten, want dan zal jouw respons minder enthousiast zijn en zal dat anderen beïnvloeden.

Als jij je best hebt gedaan en al jouw communicatievaardigheden hebt ingezet om de ander duidelijk te maken hoe jij het beleeft, dan heb je toch alles gedaan wat in jouw vermogen lag? Of het nu uiteindelijk wél of niet overkomt of dat het begrepen of geaccepteerd wordt door de ander, is dan eigenlijk minder belangrijk. Daar heb je namelijk toch geen controle over!

Hé! Wacht eens even! Nu je dit allemaal doet, bij wie ben jij dan de hele tijd gebleven (lees het laatste deel van de vraag nog maar eens door)?

Juist! Bij jezelf! Je blijft dus het beste bij jezelf als je dat het gevolg laat zijn van gedachtepatronen die je zelf kiest. Grappig toch?

Geniet ervan!

Marcel

Recent Posts
1
Hallo, leuk dat je op onze website bent. Kunnen we je ergens mee helpen?
Powered by