Hoe ga ik om met tegenslag?

 In 3D-NLP, Lezersvraag

Deze keer behandel ik een vraag over tegenslag. Over het gevoel van een maatschappij die van alles van je verwacht en jij die niet altijd weet hoe daarmee om te gaan. En dat voelt niet fijn. In dit geval noemen we dat ‘down’. De vraag is: Hoe ga ik om met tegenslag?

Dit is een breed thema waar waarschijnlijk allerlei overtuigingen, waarden, opsplitsingen in de psyche en zintuiglijke filters ervoor zorgen dat dit ervaren wordt. In iedere module van de 3D-NLP Opleidingen in de Natuur van onze stichting beginnen we met het persoonlijke thema van iedere afzonderlijke deelnemer. Dat thema staat centraal. Alles in de module staat in dienst van dit thema. Het programma gaat niet voor… jij gaat voor. Vinden wij logisch omdat we het persoonlijke ontwikkeling noemen en niet: onpersoonlijke ontwikkeling…

Dit zou een heel mooi thema zijn om uit te werken in een module. Het heeft namelijk diverse aspecten in zich en de buitenwereld, de maatschappij, is er ook bij betrokken als realiteit buiten je om.

In plaats van een theorieverhaal met allerlei aannames over hoe het voor jou als vragensteller in elkaar zou kunnen zitten, wil ik je graag iets meegeven wat je helpt om alvast bewuster te worden van jezelf en zonder dat je precies hoeft te begrijpen hoe het in elkaar zit (we moeten, in onze cultuur, al zo vaak van alles begrijpen) je ervaring kunt veranderen op een veilige zachte manier.

Is dat ok?

Neem jezelf nu voor om de eerstvolgende keer dat je opmerkt dat je je down voelt even een moment stil te staan bij je lichaamshouding. Heel letterlijk! Sta je? Zit je? Loop je? Hoe is de stand van je hoofd? Kijk je naar beneden, boven of recht vooruit? Hou je je hoofd wat scheef naar een kant of staat het recht op je romp? Hoe is het met handen? Voeten? Voel je ergens spierspanning? Kortom, word je eens bewust van je houding.

De volgende stap is om iets te veranderen. Het zou namelijk zo maar kunnen zijn dat je hoofd naar beneden gebogen is. Je schouders wat naar voren hangen. Je rug iets krom en je benen wat zwaar naar voren gebogen. Het kan ook zijn dat je precies het tegenovergestelde observeert maar dat daarbij een grote spierspanning aanwezig is. Dat zou er op kunnen duiden dat je ‘krampachtig’ probeert de eerdere houding te voorkomen.

Hoe het ook is. Ontspan! Kijk recht naar voren of liever nog iets naar boven. Hou je hoofd recht op je romp. Je schouders ontspannen en je armen langs je lichaam. Je bekken iets gekanteld en je knieën lichtjes ontspannen gebogen. Voel dat je voeten contact hebben met de grond. Voelt het al wat lichter?

Maak het eventueel nog iets extremer en kijk omhoog, spreid je armen met je palmen omhoog en ervaar wat er gebeurt.

En voor de mensen die dit zweverig vinden :-). Heb je wel eens in een auto gereden en dat je plotseling besefte dat je een heel stuk van de weg onbewust hebt afgelegd? Dat vind ík nou zweverig :-).

Geniet van je dag!

Marcel

Recent Posts
1
×
Hallo, leuk dat je op onze website bent. Kunnen we je ergens mee helpen?